Tussen 17 mei tot 14 juni 2011 hebben 38.026 surfers hun steun betuigd aan een van de vier genomineerden van de Grote Prijs voor Toekomstige Generaties. Een echte populariteitspoll!
La Ferme Nos Pilifs (18 781 stemmen) heeft het op het nippertje gehaald van ACW-Limburg (15 029 stemmen). Voedselteams (2 881 stemmen) en Quelque Chose à Faire (1 335 stemmen) volgen als derde en vierde.
Dit jaar zijn de resultaten van de online vote dezelfde als de selectie van de jury.
Proficiat aan La Ferme Nos Pilifs en bedankt aan alle surfers voor hun stem!
Heeft u genoten van de korte interviews van de 4 genomineerden?
Dan zult u zeker iets opsteken van de lange versie, die in 4 minuten illustreert hoe de 4 initiatieven in de dagelijkse werking de verschillende dimensies van duurzame ontwikkeling toepassen.
Hieronder vindt u de videoportretten van de laureaat en genomineerden 2011.
La Ferme Nos Pilifs vzw (Brussel) | Laureaat
La Ferme Nos Pilifs is ontstaan in 1984 als reactie tegen de uitsluiting van mensen met een handicap op de arbeidsmarkt. Of beter, vanuit het verlangen om hen, eenmaal volwassen, de kans te bieden op een waardig en zelfstandig bestaan.
De boerderij biedt vandaag werk aan 150 mensen, van wie er 120 een lichte handicap hebben. Er is een hele waaier aan jobs ontwikkeld : tuinonderhoud, kippen kweken, een bio kruidenierszaak, onderhoud en inrichting van de natuurlijke tuinen, een bar in een strooien hutje, een artisanale bakkerij, verpakking in een energievriendelijk atelier, een kinderboerderij, … Elke activiteit moet aangepast zijn aan de capaciteiten van de werknemers. Daarnaast moeten de jobs (ook sociaal zijn) ( ? zegt de vorige zin dit al niet), voldoende opbrengen én milieuvriendelijk zijn. « Soms zegt men dat mensen met een handicap sneller oud worden », zegt directeur Benoît Ceysens. « Wij denken dat ze er met de volle energie tegenaan blijven gaan, als ze maar een waardevolle activiteit kunnen uitoefenen. »
Op financieel vlak slaagt de boerderij erin om 60% van zijn kosten te dekken met de opbrengsten uit zijn activiteiten. De lonen worden uitbetaald door publieke instanties, als compensatie voor het ontbreken van een goede omkadering voor deze werknemers in het gewone arbeidscircuit.
Veel mensen willen hun huis wel isoleren. Maar het kost zoveel en er komt zoveel papierwerk bij kijken… In Limburg gelden die argumenten niet meer sinds ACW (de Koepel Van Christelijke Werknemersorganisaties) daar startte met samenaankopen van isolatiemateriaal en condensatieketels.
De voordelen? De inwoners leren de juiste keuzes maken, kunnen stukken goedkoper hun dak isoleren én krijgen begeleiding bij het aanvragen van subsidies. Met als ambitieuze doelstelling om alle Limburgse daken geïsoleerd te krijgen tegen 2020.
Het idee ontstond toen een energie-audit uit 2006 aangaf dat de meeste huizen in Limburg slecht of niet geïsoleerd waren. De samenaankoop bleek een prima antwoord. In drie jaar tijd zijn al ruim 10.000 daken geïsoleerd, goed voor een CO2-reductie van 100.000 ton en een besparing van 3 miljoen euro. “Na aftrek van de subsidies is je dak isoleren via ons volledig gratis”, zegt adjunct-secretaris Noëlla Jacobs. “Een mooie opportuniteit voor mensen die het financieel moeilijk hebben, om toch werk te maken van een ecologische woonst.”
Quelque Chose à Faire vzw (Monceau-sur-Sambre) | Genomineerde
Quelque Chose À Faire is een bouwonderneming die elke dag 22 ploegen en meer dan 60 stagairs aan het werk zet. Niets bijzonders, ware het niet dat de onderneming al dertig jaar lang jongvolwassenen die op straat rondhangen of uit de gevangenis komen vraagt om een stuk plafond te herstellen of ergens te gaan schilderen.
Quelque Chose À Faire bestaat al 30 jaar en is intussen sterk geëvolueerd. Het sociale uitgangspunt blijft, maar de middelen om volwassen in moeilijkheden verder te helpen, zijn intussen sterk geëvolueerd. Er zijn vormingsmomenten, taalcursussen en stages op de werkvloer. De werknemers krijgen sociale en psychologische steun en kunnen hulp vragen bij hun zoektocht naar werk.
Sinds 2005 heeft Quelque Chose À Faire ook duurzame ontwikkeling opgenomen in zijn actieplan en trekken ze volop de kar van het duurzaam bouwen. De organisatie realiseert samen met zijn werknemers en stagairs kwaliteitsgebouwen met een zeer laag energieverbruik en heeft in januari 2011 ook een atelier geopend waar alle werknemers leren wat duurzaam bouwen precies inhoudt. « In een arme regio met weinig perspectieven, hebben we samen gebouwd aan een toekomstproject voor onze stagairs én voor onze planeet », zegt directeur Bernard Spinoit.
De voedselcrisissen volgen elkaar in sneltempo op. En dus maken de consumenten zich steeds meer zorgen over de kwaliteit van wat er op hun bord terechtkomt. En dan zijn er nog de eindeloze voedselkilometers, verwarmde serres die CO2 verslinden, hopen verpakkingsafval, … Voedselteams stelt hier sinds 1996 een alternatief model tegenover, dat kleinschalig, duurzaam, lokaal én sociaal is!
De vzw brengt mensen uit dezelfde buurt samen om gezamenlijk verse groenten, fruit, vlees, brood en zuivel van lokale boeren aan te kopen. Zo weten ze zeker dat ze kwaliteitsvolle landbouwproducten krijgen tegen een eerlijke prijs, die al de productiekosten dekt. Producten van het seizoen, die niet eerst de hele wereld rond hebben gereisd. “We streven naar een landbouw met een korte keten. Wat lokaal geproduceerd wordt, wordt ook lokaal geconsumeerd, met zo weinig mogelijk tussenstappen”, zegt coördinator Hilde Delbecque.
Er zijn inmiddels ongeveer 120 voedselteams en ruim 80 producenten, en de vzw is nog in volle expansie.
